๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

กลอน แห่งความรัก..(ช้ำรัก)

ฉันเป็นเหมือนคนหลงทาง
จะเติมพลังให้ใจก้าวไปหาเธอ

เธอคือสายลมมาชโลมกายให้คลายร้อน
เธอคือหมอนให้นอนหนุนอบอุ่นใจ
เธอคือเปลวไฟให้ไออุ่นในยามหนาว
เธอคือดาวส่องทางในคืนอันมืดมิด
ฉันคิดถึงเธอแค่ไหนใครจะรู้
ฉันคิดถึงเธออยู่ทุกวันเธอรู้ไหม
ฉันรักเธอรักแล้วหมดหัวใจ
เธอรักใครฉันคงช้ำน้ำตานอง..

พอเห็นเงาเธอลางๆ พอมีหวัง
จะเดินไปข้างหน้าไม่หยุดยั้ง

ไม่มีความคิดเห็น:

คนโสด.com