
เจ้าชายแห่งสายลม.....ส่วนตัวฉันเป็นเพียงต้นหญ้าต้นเล็กๆที่แอบหลงรักเจ้าชายแห่งสายลม
ทุกครั้งที่สายลมพัดผ่าน ต้นหญ้าโอนอ่อนพริ้วไหวไปตามลม
ราวกับต้นหญ้ากำลังเต้นระบำ ด้วยความยินดีที่สายลมแวะมาทักทาย
แต่สายลมไม่เคยหยุดอยู่กับที่ สายลมพัดผ่านมาแล้วก็พัดผ่านไป
ต้นหญ้าต้นน้อยยังคงรอคอยอย่างสงบอยู่ที่เดิม.......
วันหนึ่งสายลมพัดมา
ต้นหญ้าได้เอ่ยถามสายลมว่า "สายลมเจ้าเอย เหตุใดเลยเจ้าจึงไม่เคยหยุดนิ่ง"
สายลมตอบกลับว่า "ข้าสนุกสนานที่ได้พัดผ่านสถานที่หลากหลาย ได้พบเจอผู้คนและเรื่องราวมากมาย แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ออกผจญภัย?"
ต้นหญ้าต้นน้อยตอบสายลมกลับ "ข้ารอคอยเจ้า วันที่เจ้าพัดผ่าน แม้เพียงไม่นาน แต่ข้าสุขใจ"
สายลมว่าต่อ "แต่ข้าคงหยุดอยู่ที่เจ้าไม่ได้ เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าปักใจ อย่าหวังอะไรในตัวข้าเลย"
ต้นหญ้ายิ้มรับแล้วเอ่ยตอบว่า
"ข้าไม่หวังให้เจ้าหยุดที่ข้า เพียงแค่หวังให้เจ้าผ่านพัดมา ให้ข้ารู้ว่าเจ้ายังสบายดี"
1 comment:
ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะสำหรับเรื่องสั้นดีๆ
Post a Comment